Το νέο μας εκκλησάκι by night

Το Παρεκκλήσιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου Μπανάτου πρωτοφωταγωγήθηκε απόψε, ενώ από χθες διαμορφώθηκε ο περιβάλλων χώρος.

Ατυχώς, δεν είναι τόσο έτοιμο, ώστε να τελεσθεί η θεία Λειτουργία κατά τη μεθαυριανή εορτή του (οπότε η σύναξη των Αρχαγγέλων), όπως υπήρχε ο σχεδιασμός.

Από την αποψινή πρώτη φωτοχυσία στο νέο μας εκκλησάκι είναι -όπως διαπιστώνετε- οι παραπάνω φωτογραφίες. Θαυμάστε τις!

Έτοιμος ο επιστημονικός - τιμητικός Τόμος για τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο Β΄

Με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση γνωστοποιείται στο ευρύ κοινό, ότι κυκλοφορήθηκε αυτές τις μέρες ο Χαριστήριος Τόμος «Φιόρα Τιμής για τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο Β΄ Συνετό» (1040 σελίδων), ο οποίος εκδόθηκε από την «Επιτροπή Πρωτοβουλίας για την Έκδοση Τιμητικού Τόμου», με την ευκαιρία της συμπλήρωσης τριών σημαντικών επετείων της εκκλησιαστικής διακονίας του Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου Β΄: α) το 70ό έτος της ηλικίας του, β) 50ετία από την Μοναχική Κουρά του στην Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά και γ) 15ετία από την ανάρρησή του στον Μητροπολιτικό Θρόνο της Ζακύνθου.

Κορυφαίοι Ιεράρχες της Ορθοδοξίας, οι συνεργάτες του στο Μητροπολιτικό Γραφείο και πνευματικοί άνθρωποι του νησιού μας θεώρησαν άξιο και δίκαιο -σαν ελάχιστη εκδήλωση τιμής, σεβασμού και αγάπης στο πρόσωπό του- να ετοιμασθεί ένας Επιστημονικός Τόμος αφιερωμένος στον Προεστώτα της Εκκλησίας των Ζακυνθίων, με θέματα αφενός μεν ζακυνθινολογικά πάσης φύσεως, αφ’ ετέρου δε θέματα διαφόρων Επιστημών, ούτως ώστε, μόλις η αυλαία των επετείων πέσει, ν’ απομείνει ως απόκτημα των μεταγενεστέρων ένας Τόμος Ποιότητας, ουσιαστική συμβολή στην τοπική Γραμματεία, την εν γένει Ιστορία και τις Επιστήμες.

Ο Τόμος, την Επιμέλεια του οποίου είχε ο Καθηγητής Δημήτριος Γόνης, είναι ήδη έτοιμος και περιλαμβάνει:
α) Προλόγισμα της Επιτροπής (σελ. 7-9),
β) Χαιρετισμούς των κορυφαίων της Ορθοδοξίας: Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου, Πατριάρχου Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ.κ. Κυρίλλου, Πατριάρχου Βουλγαρίας κ.κ. Μαξίμου, Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου Β΄, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Αναστασίου (σελ. 11-24),
γ) Παρουσίαση από τον Πρωτοπρεσβύτερο Παναγιώτη Καποδίστρια της πενηντάχρονης πορείας του Μητροπολίτη Ζακύνθου στα εκκλησιαστικά πράγματα με πλούσιο φωτογραφικό υλικό (σελ. 25-35),
δ) Εξήντα επτά (67) πρωτότυπα Άρθρα - Μελετήματα (σελ. 37-1029), τα οποία υπογράφουν οι ακόλουθοι εβδομήντα ένας (71) Επιστήμονες - Φίλοι του Τιμώμενου Ιεράρχη: Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιερόθεος, Μητροπολίτης Κένυας Μακάριος Τηλλυρίδης, Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας Νανάκης, Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος, Αθανάσιος Αν. Αγγελόπουλος, Ζαφείρης Δ. Ακτύπης, Παναγής Δ. Αλιπράντης, Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, Μ. Γ. Βαρβούνης, Αντώνης Βασιλάκης, Διονύσης Ζαχ. Βίτσος, Χρήστος Π. Βούλγαρης, Δημήτριος Β. Γόνης, Διονύσιος Γ. Δακουράς, Αθανάσιος Ι. Δεληκωστόπουλος, Αικατερίνη Π. Δελλαπόρτα, Κατερίνα Δεμέτη, Πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Ζαμπέλης, Σταματούλα Ζαπάντη-Πεντογάλου, Διονύσης Α. Ζήβας, Ευάγγελος Δ. Θεοδώρου, Αρχιμανδρίτης Νικόλαος Χ. Ιωαννίδης, Δέσποινα Καποδίστρια, Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας, Γεώργιος Καρρής, Ειρήνη Κασάπη, Ιωάννης Β. Κογκούλης, Σπυρίδων Κοντογιάννης, Κωνσταντίνος Κορναράκης, Ανδρέας Κούκος, Νικόλαος Κ. Κουρκουμέλης, Γεωργία Κουρτέση-Φιλιππάκη - Gert Jan van Wijngaarden - Ανδρέας Σωτηρίου, Δημήτριος Ευ. Κουτρούλας, Γεώργιος Ν. Λεοντσίνης, Νίκιας Λούντζης, Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Λυκογιάννης, Δημήτριος Μαγριπλής - Ι. Σόλαρης - Ι. Μπουγάς, Λορ. Μερκάτης, Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Δέσποινα Μιχάλαγα, Νικόλαος Λ. Μόττας, Διονύσης Ν. Μουσμούτης, Διονύσιος Ιω. Μούσουρας, Ηλίας Δ. Μπάκος, Μάριος Μπέγζος, Παναγιώτης Ι. Μπούμης, Ζωή Α. Μυλωνά, Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης, Χρήστος Κ. Οικονόμου, Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Κωσνταντίνος Γ. Πιτσάκης, Θεοδόσης Πυλαρινός, Γιάννης Ρηγόπουλος, Ζωή Σαμαρά, Αρχιμανδρίτης Ευτύχιος Σαρμάνης, Μανόλης Γ. Σέργης, Διονύσης Σέρρας, Ευθύμιος Θ. Σουλογιάννης, Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, Στέλιος Τζερμπίνος, Παναγιώτης Τζουμέρκας, Μιχ. Γ. Τρίτος, Σπύρος Ν. Τρωϊάνος, Διονύσης Φλεμοτόμος, Βασίλειος Δ. Χρυσοβιτσιώτης.

Η παρουσίαση του Τόμου και η επίσημη επίδοσή του στον Τιμώμενο θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αρκαδίων Ζακύνθου (Σαρακηνάδο) στις 14 Νοεμβρίου 2009, στις 6.30 το βράδυ, με την παρουσία πλήθους υψηλών προσκεκλημένων του Κλήρου και της Διανόησης της πατρίδας μας, μεταξύ των οποίων ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος και οι Αρχιεπίσκοποι Κύπρου κ. Χρυσόστομος και Αθηνών κ. Ιερώνυμος.

Στη συνέχεια της βραδιάς θα γίνει η Ανακήρυξη του Μητροπολίτη Ζακύνθου σε Επίτιμο Καθηγητή του Τμήματος Τεχνολογίας Περιβάλλοντος και Οικολογίας ΑΤΕΙ Ιονίων Νήσων και τέλος ο Σεβ. Ζακύνθου θα ομιλήσει περί Θεολογικής Οικολογίας.
Η βραδιά θα κλείσει με ψαλμούς και άσματα από τα ζακυνθινά σχήματα: Χορωδία Αγίου Διονυσίου, Χορωδία Φανερωμένης και Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος.

Σημειωτέον, ότι η «Επιτροπή Πρωτοβουλίας για την Έκδοση Τιμητικού Τόμου» απαρτίζεται από τους: α) Πρωτοπρεσβύτερο Παναγιώτη Καποδίστρια - Πρόεδρο, β) Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Λυκογιάννη, γ) Αρχιμανδρίτη Δανιήλ Μπιάζη, δ) Διονύση Σέρρα και ε) Διονύση Φλεμοτόμο.

Φωτοανταπόκριση από το Κερκυραϊκό "Πρωτοκύριακο"

Σήμερα η Κέρκυρα λαμπροφόρεσε διάχυτο ήλιο και γιόρτασε το πατροπαράδοτο "Πρωτοκύριακό" της, λιτανεύοντας δοξαστικά τον Άγιο Σπυρίδωνα για την απαλλαγή της νήσου από την επιδημία της Πανούκλας, η οποία καταγράφηκε ιστορικά το 1673.

Υποκλινόμαστε κι εμείς σεβαστικά στον Άγιο των Κορφών κι ευχαριστούμε τη φίλη Αναΐδα, η οποία μάς απέστειλε το παραπάνω φωτογραφικό υλικό!

Το Τέμπλο του νέου Παρεκκλησίου μας και λοιπές εργασίες

Όπως διαπιστώνουν οι αναγνώστες μας, που παρακολουθούν φωτογραφικά όλον αυτό τον καιρό την ανέγερση του Παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου Μπανάτου, οι εργασίες συνεχίζονται εντατικά.

Εκτός από τις εξωτερικές δουλειές στο ίδιο το κτίριο, αλλά και την διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, αξίζει να σταθούμε στην τοποθέτηση του ξυλόγλυπτου Τέμπλου και της Ιερής Πρόθεσης, τα οποία φιλοτέχνησαν αυτό τον καιρό οι Ζακυνθινοί έμπειροι ξυλογλύπτες Αδελφοί Τσουκαλά - Διονύσιος και Γεώργιος, μ' εξαιρετική επιτυχία.

Ανανέωση ανάρτησης, 31.10.09, μεσημέρι:

Σήμερα μπήκε το διάζωμα του Δωδεκάορτου:


Το ξυλόγλυπτο της Πρόθεσης:


Δοκιμάστηκαν επίσης οι ατέλειωτες ακόμα Δεσποτικές Εικόνες:

Προετοιμάζοντας τα Εγκαίνια του νέου Δημαρχείου Αρκαδίων στο Μπανάτο

Μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου πρόκειται να είναι έτοιμο το επιβλητικό κι ευρύχωρο νέο Δημαρχείο στο Μπανάτο, όπου συν τω χρόνω θα μεταφερθούν όλες οι υπηρεσίες του Δήμου.

Πυρετωδώς συνεχίζουν τα συνεργεία τις εργασίες τους, ώστε να έχουν όλα ολοκληρωθεί πριν την Κυριακή, 15 Νοεμβρίου, οπότε -σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ- θα πραγματοποιηθούν με κάθε επισημότητα τα Εγκαίνια του όμορφου αυτού Μεγάρου από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο, με την παρουσία του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου, του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου και πλήθους άλλων επισήμων, οι οποίοι θα βρίσκονται εκείνη την ημέρα στη Ζάκυνθο και στον Δήμο μας.

28η Οκτωβρίου στο Μπανάτο

Φωτορεπορτάζ: Νίκος Αρβανιτάκης

Με κάθε δυνατή επισημότητα γιορτάστηκε σήμερα το πρωί και στο Μπανάτο, έδρα του Δήμου Αρκαδίων, η Επέτειος του ΟΧΙ των Ελλήνων κατά των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών του 1940.
Στον ναό της Παναγούλας έγινε η καθιερωμένη Δοξολογία, στην οποίαν παρέστησαν οι τοπικές Αρχές, τα Σχολεία της περιοχής, τον δε πανηγυρικό εκφώνησε εμπνευσμένα ο εκπαιδευτικός του Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου 1ου Κάμπου κ. Νίκος Φαραός.
Ακολούθησε η κατάθεση στεφανιών στο Ηρώο των Πεσόντων στο κέντρο του Μπανάτου από τον Δήμαρχο Αρκαδίων κ. Στέλιο Μποζίκη, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Μαμφρέδα, τον εκπρόσωπο του Λ.Α.Ο.Σ. κ. Ανέστη Κοκκάκη και μαθητές των Σχολείων.
Στο τέλος ο Δήμαρχος δεξιώθηκε όλους στο Δημαρχείο.

Συντήρηση του Καμπαναρίου της Φανερωμένης Μπανάτου

Όπως προ πολλού είχαμε όλοι οι Μπανατιώτες διαπιστώσει, το πυργοειδές Καμπαναρίο της Φανερωμένης μας χρειαζόταν μιαν αισθητική ανανέωση. Ο χρόνος και οι καιροί το είχαν φθείρει.

Πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια το είχαμε ξαναβάψει και πριν από δέκα ακριβώς χρόνια είχαμε παρέμβει υποστηρικτικά, ώστε να συντηρηθούν και στερεωθούν οι κολόνες στα μπαλκόνια που μάλιστα συγκρατούν τις καμπάνες, οι οποίες είχαν "φουσκώσει", εξαιτίας των αλλεπάλληλων σεισμών και της καταλυτικής υγρασίας του ζακυνθινού Κάμπου.

Στο έργο βοηθά κατά πολύ ο Δήμος Αρκαδίων, με το να μάς παραχωρήσει τον γερανό του, ώστε ν' αποφύγουμε τις σκαλωσιές.

Οδεύουμε προς την ολοκλήρωση!

Πυρετωδώς συνεχίζονται οι εργασίες για την ολοκλήρωση του Παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου.

Οι σημερινές παραπάνω φωτογραφίες δείχουν, ότι ήδη διαμορφώνεται ο εξωτερικός προαύλιος χώρος, ενώ στήθηκε η Αγία Τράπεζα, βάφτηκε η κόγχη του Ιερού Βήματος και τρίφτηκαν τα μάρμαρα του δαπέδου.

Η μακέτα της εικαστικής παρέμβασης στα ξυλόγλυπτα της Παναγούλας Μπανάτου

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας είχαμε αναφερθεί στα Νεότερα έργα ξυλογλυπτικής στον ναό της Παναγούλας, τον κεντρικό ναό του Μπανάτου και Μητροπολιτικό του Δήμου Αρκαδίων Ζακύνθου.

Τούτα όμως τα υπέροχα νέα έργα τέχνης στους τοίχους του ναού μας, για να ολοκληρωθούν ως καλλιτεχνική παρουσία, συνεχίζοντας ταυτόχρονα και μια παράδοση αιώνων στο επτανησιακό μπαρόκ, είναι ανάγκη να κοσμηθούν ζωγραφικά (και χρυσωτικά, όπου χρειάζεται) από ειδικόν εικαστικό, κατόπιν εμπεριστατωμένης μελέτης, ούτως ώστε να παραχθεί ένα σοβαρό έργο τέχνης και όχι ένα ακόμη κητσάτο σύνθεμα, όπως συνήθως συμβαίνει σήμερα ανά τους ελλαδικούς ναούς.

Προς τούτο το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο Μπανάτου απευθύνθηκε στον Ζακύνθιο εικαστικό κ. Διονύση Πάλμα, ο οποίος μάλιστα το Καλοκαίρι του 2008 ιστόρησε και τρεις αγιογραφικούς πίνακες στον ίδιο ναό, που μπορείτε να θαυμάσετε εδώ.

Ο Διονύσης Πάλμας ζει και δραστηριοποιείται στην Αθήνα, αλλ' αποτελεί κεφάλαιο για τη Ζάκυνθο και τις Καλές Τέχνες, δεδομένου ότι διακρίνεται ως καλός ζωγράφος, πορτρετίστας, αγιογράφος και δη κρητικής ή αναγεννησιακής τεχνοτροπίας, γλύπτης, σκηνογράφος, αλλά και δοκιμασμένος οροφογράφος. Δουλειά του συναντά ο φιλότεχνος σ' εκκλησίες των Αθηνών, στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, στη Νότιο Αφρική, στη Σύρο, στη Ζάκυνθο, σε πολλές ιδιωτικές συλλογές και αλλού.

Σήμερα, με πολλή χαρά πρωτοπαρουσιάζουμε τη μακέτα του ευαίσθητου έργου της εικαστικής παρέμβασης στον ξυλόγλυπτο διάκοσμο της Παναγούλας (βλ. φωτό παραπάνω), την οποία φιλοτέχνησε ο κ. Πάλμας. Σύμφωνα με τα ειθισμένα, θα υποβληθεί στο Μητροπολιτικό Συμβούλιο για έγκριση και αμέσως μετά ξεκινάμε το μεγάλο αυτό έργο!!!

Ορθώνεται η Αγία Τράπεζα στο ναΰδριο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου

Μια μεγάλη (από θεολογικής άποψης) στιγμή στη ζωή της Ενορίας μας: Σήμερα άρχισε να ορθώνεται η Αγία Τράπεζα του Παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου, που, ως γνωστόν, ανεγείρεται στο Μπανάτο!

Η Αγία Τράπεζα, μετά την Τελετή των Εγκαινίων, αποτελεί τον Κυριακό Τάφο, το ιερότερο σημείο του ναού, απ' το οποίο εκπορεύεται ο Άρτος της Ζωής προς βρώσιν των πιστών και το Φως της Ανάστασης!

Ελεύθεροι Πολίτες!

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Κείνα τα χρόνια τα παλιά, στη Ζάκυνθο υπήρχε ένα μόνο Γυμνάσιο, Μικτό και οκτατάξιο, αφού οι δυο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού, θεωρούνταν ως Πρώτη και Δευτέρα Γυμνασίου. Αργότερα, βέβαια, ονομάστηκε εξατάξιο και πιο αργότερα ακόμα, τριτάξιο αφού οι τρεις τελευταίες τάξεις μετονομάστηκαν σε Λύκειο.

Μετά τους καταστρεπτικούς σεισμούς του 1953, στεγάστηκε σε σιδερένια Τολς στο Συνοικισμό του Ξιφίτα για τρία περίπου χρόνια, αν δεν με απατά η μνήμη, γιατί θυμάμαι ότι στις τελευταίες τάξεις φοίτησα στο καινούριο κτίριο στη Χώρα, κάτω από την Μπόχαλη. Αν δεν κάνω λάθος, εκεί τώρα στεγάζεται το 1ο Γυμνάσιο και το 1ο Λύκειο.
Γυμνασιάρχης μας ήταν ο πολύ αυστηρός και όχι και τόσο δημοφιλής, ιδιαίτερα με τα αγόρια που τον στόλιζαν με διάφορα παρατσούκλια, κ. Αντίοχος.
Μα, το ίδιο αυστηροί αλλά στην πλειοψηφία τους δημοφιλείς, εκτός μιας-δυο εξαιρέσεων, ήταν και οι καθηγητές μας, μερικοί από αυτούς, ο πολύ αγαπητός φιλόλογος κ. Αβούρης, ο κ. Σπίνος, ο κ. Γούναρης, η Δις Χρυσικοπούλου,η Δις Σταυροπούλου, η Δις Ζαρκάδη, η κα Αβούρη, η κα Αντίοχου, ο κ. Μελισσηνός και πολλοί άλλοι. (Τότε ο τίτλος «κυρία» αποδιδόταν μόνο στις έγγαμες γυναίκες).
Όταν επισκέφθηκε το Γυμνάσιο εξ Αθηνών ο Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης, μετά από... εξονυχιστικό έλεγχο, στην αναφορά του έγραψε πως το Γυμνάσιο Ζακύνθου ήταν το αυστηρότερο των Βαλκανίων!
Και να καμάρι οι καθηγητές μας και να παράπονα εμείς στους γονείς μας, ιδιαίτερα όσων οι βαθμοί δεν ικανοποιούσαν τις προσδοκίες των γονιών ότι τάχα δεν φταίμε εμείς αλλά η... αυστηρότητα. (Πού τολμούσαμε τότε να παραπονεθούμε στους καθηγητές).

Ας μου επιτραπεί να ανοίξω μια μικρή παρένθεση εδώ. Δεν ξέρω τι επικρατεί στις σχέσεις μαθητών – καθηγητών σήμερα στην Ελλάδα, αλλά εμείς ουδέποτε τολμήσαμε να καλέσουμε τους καθηγητές μας με το μικρό τους όνομα ή να τους απευθύνουμε το λόγο στον ενικό. Κι εκείνοι μάς φώναζαν πάντα με το επίθετο, ποτέ με το μικρό μας όνομα, αμφιβάλλω κι αν το γνώριζαν οι περισσότεροι. Δεν θα ξεχάσω, όμως, ότι σε ένα μου ταξίδι στη Ζάκυνθο, το 1980, παντρεμένη, μητέρα δυο παιδιών και 40 χρονών γυναίκα, συνάντησα στο ΚΤΕΛ, την δίδα Σταυροπούλου, καθηγήτρια μου των Γαλλικών, αλληλοχαρήκαμε που ειδωθήκαμε, μόνο που εκείνη με αποκάλεσε Μούσουρα λες κι ήμουν μαθητριούλα κι εγώ Δις Σταυροπούλου!
Τα εγγόνια μου τώρα απευθύνονται στους δασκάλους τους με το μικρό τους όνομα, χωρίς το κυρία ή κύριε κι αυτοί τα αποκαλούν πάντα με το μικρό τους όνομα. Τολμώ να πω, ότι η σχέση τους είναι πιο στενή και ζεστή και δεν διέπεται από φόβο.

Πίσω λοιπόν στο Τότε. Γεγονός ότι ήταν πολύ, μα πολύ φειδωλοί στη βαθμολογία τους όλοι οι εκπαιδευτικοί, ήταν κάτι σαν κοινό μυστικό, ότι η βαθμολογία τους ξεκινούσε από το μηδέν και, ανάλογα με την επίδοση, ανέβαινε προς τα πάνω πολύ-πολύ αργά, τόσο, που σπάνια ξεπερνούσε το 15, 16 με άριστα το 20.
Η αυστηρότητα δεν αφορούσε μόνο τη βαθμολογία, αλλά και τη συμπεριφορά κι εμφάνιση μας εντός και εκτός Σχολείου, αρχής γενομένης, από το πηλήκιο για τα αγόρια, και τη μαύρη σχολική ποδιά με το άσπρο γιακαδάκι και το σήμα: ΓΖ, Γυμνάσιο Ζακύνθου, στην αριστερή μεριά στο στήθος για τα κορίτσια. Η ποδιά, έφτανε μέχρι κάτω από τη μέση της γάμπας. Τα αγόρια πάλι δεν χώνευαν με τίποτα το υποχρεωτικό πηλήκιο που τους ίσιωνε τα μαλλιά και χαλούσε την... καπέτα! Το χειρότερο ίσως ήταν, ότι ακόμα και μετά τις σχολικές ώρες, ήμασταν υποχρεωμένες να φοράμε την ποδιά και τα αγόρια το πηλήκιο και να συμπεριφερόμαστε λες και τα μάτια των καθηγητών ήταν προσκολλημένα επάνω μας και μάς παρακολουθούσαν.

Προσωπικά, είχα κι άλλες δεσμεύσεις σαν παπαδοκόρη. Ουαί κι αλίμονο αν συναντούσα παπά στο δρόμο και δεν του φιλούσα το χέρι ακόμα κι αν τον συναντούσα 2-3 φορές μέσα σε μιαν ώρα. Πριν ακόμα φτάσω στη Μπόχαλη το είχε μάθει ο παπάκης μου και οι επιπλήξεις έπεφταν βροχή. Δεδομένου ότι υπήρχαν πολλοί παπάδες τότε όχι μόνο οι χωραΐτες αλλά κι από τα χωριά που κατέβαιναν για δουλειές τους, η πιθανότητα να συναντήσω λιγότερους από 5-10 κάθε μέρα, ήταν πολύ μικρή κι άντε εγώ υποκλίσεις και χειροφιλήματα κάθε τρεις και δέκα... Στο βρόντο οι διαμαρτυρίες μου..., ήμουν κόρη ιερέως κι έπρεπε να συμπεριφέρομαι ανάλογα, να είμαι τύπος και υπογραμμός εν παντί καιρώ...

Αλησμόνητη έχει μείνει η τελευταία μέρα της σχολικής μας ζωής, όπου στον αποχαιρετιστήριο λόγο του ο Γυμνασιάρχης δεν μας ονόμασε πλέον μαθητές και μαθήτριες, αλλά, πολίτες!
Περιττό να σάς πω, ότι δεν πρόλαβε καλά να γυρίσει την πλάτη κι έγινε χαμός από τους πανηγυρισμούς, όπου τα αγόρια έβαλαν φωτιά εκεί στη μέση κι έκαψαν τα πηλήκια, μερικά δε κορίτσια, ξήλωσαν το άσπρο γιακαδάκι και το σήμα από την ποδιά. Κατακλύσαμε τους γύρω δρόμους με γέλια, φωνές, χορούς και τραγούδια, όχι Σχολικά βέβαια αλλά τα σουξέ της εποχής!
Όλη η πίεση και καταπίεση τόσων χρόνων, όλος ο φόβος μήπως παρεκκλίνουμε των αυστηρών κανόνων και πειθαρχίας, όλη η αγωνία των εφ΄ όλης της ύλης διαγωνισμών στους οποίους υποβαλλόταν, τότε, η ογδόη τάξη τον Ιούνιο, εξαφανίστηκαν ως διά μαγείας, (ή τουλάχιστον έτσι πιστέψαμε στην αφέλεια μας). Ακόμα και τα τελικά αποτελέσματα των διαγωνισμών λες και δεν μετρούσαν εκείνη τη στιγμή.
Η μαγική λέξη: Πολίτες, από το στόμα του πανύψηλα ιστάμενου Γυμνασιάρχη, λειτούργησε σαν εισιτήριο ελευθερίας!
Ήμασταν ε λ ε ύ θ ε ρ ο ι, δεν ήμασταν πια μαθητές που όχι μόνο καθηγητές και δάσκαλοι, αλλά ακόμα και γείτονες και φίλοι των γονιών μας είχαν το δικαίωμα να μάς... επαναφέρουν στην τάξη, αν κατά τη γνώμη τους παρεκκλίναμε της ορθής οδού!
Αυτό το αθώο γλέντι στους δρόμους, κράτησε για κάμποσες ώρες... Όλοι, πεζή, οδηγοί οχημάτων και κάτοικοι από τα γύρω σπίτια, όχι μόνο δεν ενοχλήθηκαν από τη φασαρία αλλά απεναντίας πολλοί ήλθαν και γιόρταζαν μαζί μας και άλλοι μάς κοίταζαν με κατανόηση και κάποια δόση... αμφιλεγόμενης χαράς... Ίσως γιατί εκείνοι γνώριζαν ότι τώρα αρχίζουν τα δύσκολα..., τώρα πια που δεν είμαστε πλέον «μαθητιώσα νεολαία», αλλά, ελεύθεροι Πολίτες!
Ήταν πολύ νωρίς, όμως, για εμάς να το καταλάβουμε αυτό...
Ήμασταν σαν τα τζιτζίκια... Τόχαμε ρίξει στο τραγούδι, αγνοώντας πως ο χειμώνας παραμόνευε...

Με την αγάπη μου πάντα σε όλους,
δ.μ.τ.

Συγχαρητήρια επιστολή του Μητροπολίτη Ζακύνθου προς τον νέο Πρωθυπουργό

Συγχαρητήρια επιστολή απέστειλε σήμερα ο Μητροπολίτης Ζακύνθου προς τον νέο Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Γιώργο Παπανδρέου, η οποία έχει ως εξής:

Εξοχώτατον
κ. Γεώργιον Α. Παπανδρέου
Πρωθυπουργόν της Ελλάδος
Εις Αθήνας

Εξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ,

Δια της παρούσης σπεύδω να Σάς συγχαρώ ολοκαρδίως για την ανάληψη των ευθυνοφόρων καθηκόντων Σας στο τιμόνι της πατρίδας μας.

Ευελπιστούμε, ότι ο κατά Σολωμόν "πάντοτ' ευκολοπίστευτος και πάντα προδομένος" Λαός μας, επί των ημερών Σας, θ' ανακτήσει το Χαμόγελό του.

Μετ' ευχών, πλείστης τιμής και αγάπης
+ο Ζακύνθου Χρυσόστομος

Τα νεότερα από το νέο Παρεκκλήσιο του Μπανάτου

Αυτές τις μέρες, όπως διαπιστώνετε κι εσείς από τις παραπάνω φωτογραφίες, το υπό ανέγερσιν Παρεκκλήσιο των Αγίων Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου Μπανάτου εξοπλίστηκε και ασφαλίστηκε, επενδυόμενο με τις θύρες και παράθυρά του.
Οδεύουμε λοιπόν προς την ολοκλήρωση του σημαντικού αυτού έργου, ενώ οι συνενορίτες μας χαίρονται περνώντας μέρα-νύχτα από εκεί, παρακολουθώντας μιαν επιπλέον ιερή στέγη του χωριού μας ν' αρτιώνεται!

Ένα βιβλίο περί Κατήχησης από τον π. Ιωαννίκιο Ζαμπέλη

Ο αγαπητός μας Διάκονος π. Ιωαννίκιος Ζαμπέλης, λόγιος νέος κληρικός της Λευκάδας, απέστειλε στο ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ το νέο του πόνημα, έκδοση του Κέντρου Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος και Ιθάκης (Λευκάδα 2009, σελίδες 200), υπό τον τίτλο "Κατηχητικός λόγος και εκκλησιαστικό βίωμα" και με Πρόλογο του Σεβ. Μητροπολίτη του κ. Θεοφίλου.

Όλοι γνωρίζουμε, ότι ο θεσμός της Κατήχησης διάγει δύσκολους καιρούς στην καθόλου Εκκλησία, παρά τα επιφαινόμενα στις μεγάλες ενορίες των πόλεων. Η γεωγραφία των σύγχρονων ενοριών, η πολυπολιτισμικότητα που διακρίνει πλέον τις ελλαδικές γειτονιές, οι μωσαϊκές ιδέες-πληροφορίες που καταφθάνουν ραγδαία κυρίως από το Διαδίκτυο inter portas, τα κατά καιρούς ανακοινούμενα και μάλιστα διογκούμενα σκάνδαλα της διοικούσας Εκκλησίας, οι κατακλυσμιαίες απαιτήσεις των σύγχρονων σχολείων (και φροντιστηρίων), δρουν οπωσδήποτε αποτρεπτικά ή και ανατρεπτικά ως προς την κατηχητική διείσδυση της ποιμαίνουσας Εκκλησίας μέλη της και κυρίως στη νέα γενιά. Συχνά, εξάλλου, και ο λόγος της Εκκλησίας θυμίζει τον πολιτικό λόγο. Εννοώ, ότι εκφέρεται "προκάτ" κι εντέλει αποδεικνύεται οπαδικός και στρατευμένος.

Προς την ανανέωση του Κατηχητικού θεσμού πασχίζει το ανά χείρας βιβλίο του π. Ιωαννικίου. Πατάει στα παραδεδομένα, σε δοκιμασμένες πρακτικές και αξιοποιεί νέες ιδέες εισηγούμενος λύσεις έκφρασης του εκκλησιαστικού λόγου προς τους νέους ανθρώπους, ώστε η προσπάθεια της Εκκλησίας για την πληροφόρηση περί του εαυτού της, ήτοι του ιδρυτή της Κυρίου Ιησού, να είναι και εκκλησιαστικός και πρωτοποριακός και βιωματικός και νεωτερικός. Όχι εύκολος πράγματι στόχος και πολυαπαιτητικός σε μόχθο πνευματικό. Μακάρι η νεανική ικμάδα του π. Ιωαννικίου να συνεισφέρει θετικά στον όλο προβληματισμό και να δείξει δρόμο και φως.

π. Π.Κ.

Αναδεικνύοντας τους Εκλεκτούς...

Είναι η μέρα των Εκλογών! Και στο χωριό μας, κατά τα ειωθότα, ασκούμε από τα χαράματα το δημοκρατικό μας δικαίωμα, όπως φανερώνουν οι παραπάνω φωτογραφίες από τα εκλογικά κέντρα του Μπανάτου! [Παρένθεση: Σημερινές είναι οι φωτογραφίες, μην σάς απατά η παλιά χρονολογία στο παραβάν! Έχει... ξεμείνει από τότε.]

Κρατάμε λοιπόν την τύχη μας στα χέρια μας (οποία ικανοποίηση και κατάκτηση!!!) και αποφασίζουμε για τα επόμενα χρόνια: ή του ύψους ή του βάθους... Η πείρα πάντως διδάσκει, ότι αποφασίζουμε συνήθως εναντίον μας. Έχουμε τους άρχοντες που μάς ταιριάζουν κι εκ των υστέρων παραπονούμαστε...

Μακάρι, αυτή τη φορά ν' αριστεύσουμε, οι δε Εκλεκτοί να εργασθούν επιτέλους όπως χρειάζεται για το δημόσιο και ιδιωτικό συμφέρον του τόπου και λαού μας! Γένοιτο!

Παράθυρα στο Μπανάτο (β΄)

Τα Παράθυρα έχουν Μνήμη!... Και την αφήνουν να ξεχειλίσει, όσο και αν παλιώνουν... Μερικά τέτοια παράθυρα από το χωριό μας προτείνουμε απόψε. Μες από αυτά, μικρές-μεγάλες καθημερινές ιστορίες μπαινοβγαίνουν, όπως ακριβώς ο Άνεμος. Άλλα κρύβονται από δέντρα, παραδομένα πάντως όλα στην αμετάκλητη διάλεκτο της Σιωπής...

Επιμνημόσυνη Δέηση στη Ζάκυνθο για τον Μητροπολίτη Απόστολο

Copyright οπτικοακουστικού υλικού: Πορφύρης

Στις 2 το μεσημέρι σήμερα -ώρα κατά την οποία στο Κιλκίς γινόταν η Εξόδιος Ακολουθία του εκλιπόντος Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου κυρού ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ- στη Ζάκυνθο, όπου διετέλεσε Ποιμενάρχης από το 1965 έως το 1974, τελέσθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων Επιμνημόσυνη Δέηση για την ανάπαυση της ψυχής του.
Αρκετοί κληρικοί και λαϊκοί της Ζακύνθου προσήλθαν για ν' αποδώσουν τιμή στον πάλαι ποτέ πνευματικό τους Πατέρα, οι πλείστοι με δάκρυα στα μάτια. Όλοι διηγούνταν με συγκίνηση στιγμιότυπα καθημερινότητας, με πρωταγωνιστή τον "πατέρα Απόστολο" να δείχνει αγάπη έμπρακτη προς όλους, ιδιαίτερα όμως στα παιδιά και τους αναξιοπαθούντες.

Οι σφαγιασθέντες Πατέρες των Στροφάδων Νήσων

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

[Απόσπασμα από το βιβλίο του "Ζακύνθου Εορτοδρόμιον", εκδ. Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου, 1998, σ. 65]

Στο διάβα των αιώνων την επιβλητική ηρεμία και ομορφιά των νήσων Στροφάδων και του περιώνυμου εκεί Μοναστηριού έρχονται να ταράξουν οι ανελέητες επιδρομές Τούρκων, Αλγερινών και λοιπών ληστοπειρατών, οι οποίοι συνήθως λεηλατούν τη Μονή, σφαγιάζοντας ή αιχμαλωτίζοντας τους Μοναχούς.

Μια από τις χειρότερες επιδρομές συνέβη το 1537. Από τον Μπανατιώτη ιστοριογράφο Παναγιώτη Χιώτη δημοσιεύτηκε «μικρά χρονική σημείωσις σωζομένη εν ταις χερσί των καλογήρων», κατά την οποία «(...) εστάθηκε το άνωθεν Μοναστήριον εις την κατάστασίν του έως εις τους 1537 Ιουλίου 29. Εις τον οποίον καιρόν απέρασεν η αρμάδα των Τούρκων από την Ζάκυνθον, και δεν έκαμε βλάψιμον. Και γυρίζοντας έπειτα εις τα Στροφάδια η αυτή αρμάδα τα έκαψε, και τα ερήμωσεν (...)».

Οι Πατέρες της Μονής σφαγιάσθηκαν, υπερασπίζοντας μέχρις αίματος την πνευματική έπαλξη όπου είχαν ταχθεί, φύλακες ιερών και οσίων.

Η θυσία τους ευαισθητοποίησε τον λόγιο ρακενδύτη Μοναχό και Δάσκαλο του Γένους Παχώμιο Ρουσάνο, ο οποίος συνέθεσε τότε προς τιμήν Τους πλήρη Ακολουθία για λειτουργική χρήση.

Η μνήμη τους τιμάται κάθε χρόνο στις 29 Σεπτεμβρίου, μ' επίκεντρο εορτασμού τη Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου στην πόλη της Ζακύνθου.

Απολυτίκιον
Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.

Εν μονή των Στροφάδων θεαρέστως βιώσαντες
και της εν Χριστώ απαθείας εποφθέντες κειμήλια
υπέστητε βαρβάρων την ορμήν,
Πατέρες, και μαρτύρων κοινωνοί
ανεδείχθητε ως άρνες στυγνώς σφαγιασθέντες, οσιόαθλοι.
Δόξα τω ενισχύσαντι υμάς,
δόξα τω στεφανώσαντι,
δόξα τω δωρουμένω δι' υμών πιστοίς τα κρείττονα.

Κοντάκιον

Ήχος πλ. δ'. Τη υπερμάχω.

Των αρετών τα τιμαλφέστατα κειμήλια

και τα λαμπρότατα αθλήσεως αλάβαστρα,

εν τη νήσω της Στροφάδος χειρί βιαία

τους κτανθέντας ασκητάς ανευφημήσωμεν

ως Πατέρων ιερόν και θείον σύλλογον

ανακράζοντες: Χαίροις, Άγιον άθροισμα.

Μεγαλυνάριον

Χαίροις, των Πατέρων σεπτός χορός,

των αναιρεθέντων εν Στροφάσιν ανηλεώς,

χαίροις, συστοιχία λαμπρέ οσιοάθλων,

οφρύν η των βαρβάρων καταπατήσασα.

[Ποιήματα Δρ. Χαραλάμπη Μ. Μπούσια]

*** Η συνοδευτική εικόνα των Στροφαδιτών Πατέρων προέρχεται από τοιχογραφία στον ναό Φανερωμένης Μπανάτου, έργο Νίκου Μπιάζη-Σεντή.

Απεβίωσε σήμερα ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου Απόστολος, ο από Ζακύνθου

Πλήρης ημερών, σε ηλικία 85 ετών, ολοκλήρωσε το πέρασμά του από τη ζωή, τα περασμένα μεσάνυχτα (ώρα 12.30 π.μ.), ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου Απόστολος, ο από Ζακύνθου, μετά από σύντομη ασθένεια.

Ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κυρός Απόστολος (Παπακωνσταντίνου) γεννήθηκε το 1924 στον Αλμυρό του Βόλου. Σπούδασε Θεολογία στην Αθήνα. Χειροτονήθηκε το 1950 Διάκονος και το 1954 Πρεσβύτερος.

Σε δίσεχτες μέρες για το έθνος μας, το 1967, εξελέγη Μητροπολίτης Ζακύνθου (η χειροτονία του έγινε στις 27 Ιουνίου 1967), απ’ όπου απομακρύνθηκε κακήν κακώς το 1974, αφ' ενός μεν επειδή, όντας εκλελεγμένος από την Αριστίνδην Σύνοδο του 1967, δεν αναγνώρισε την επί μακαριστού Σεραφείμ αποκατάσταση στην κανονική τάξη, αφ' ετέρου δε επειδή ήρθε σε σοβαρή σύγκρουση με τους παράγοντες της τοπικής κοινωνίας της Ζακύνθου, για λόγους (κατά την προσωπική μας εκτίμηση) επουσιώδεις...
Ο απλός λαός όμως της Ζακύνθου τον αγάπησε πολύ κι έχει σήμερα να θυμάται έναν Ιεράρχη απόλυτης πτωχείας και μεγάλης φιλανθρωπίας, ο οποίος δεν έπαψε μέχρι το τέλος του ν' αναθυμάται με σπαραγμό ψυχής την "Ζακυνθούλα" του, όπως έλεγε, που αποχωρίστηκε τόσο βίαια.
Το 1991 δικαιώθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου είχε προσφύγει και, ως εκ τούτου, αποκαταστάθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Ελλαδικής Εκκλησίας, όχι ως Ζακύνθου, αλλά πλέον ως Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου. Εκεί, στον ευσεβή λαό του Κιλκίς, προσέφερε όση ικμάδα τού είχε απομείνει, παρά την προχωρημένη ηλικία του, αγαπώμενος απ' όλους. Κατ' αυτό το διάστημα έγραψε και κυκλοφόρησε τα εξής τέσσερα αξιοπρόσεκτα βιβλία ομιλών του, μεταφρασμένα και σε άλλες γλώσσες: "Διακονία Λόγου", (1995), "Σταυροαναστάσιμα Μηνύματα" (1997), "Προς οικοδομήν της χρείας" (2000), "Πώς θα πιστέψουν, αν δεν ακούσουν;" (2004).

Ο λαός του Κιλκίς πενθεί από το πρωί σήμερα, μόλις πληροφορήθηκε την κακή είδηση, βιώνοντας -κατά πληροφορίες μας- Μεγάλη Παρασκευή... Η σορός του Αποστόλου βρίσκεται εκτεθειμένη στον Μητροπολιτικό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος της πόλης, όπου διαρκώς συρρέει ο λαός, αποχαιρετώντας με δάκρυα στα μάτια κι ένα λουλούδι στα χέρια τον πνευματικό του πατέρα. Η νεκρώσιμη Ακολουθία πρόκειται να ψαλεί μεθαύριο Τρίτη, στις 2 το μεσημέρι, η δε ταφή θα γίνει στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου (Λόφου Κιλκίς), δίπλα στο μνημείο-ανδριάντα του μακαριστού προκατόχου του Μητροπολίτη Χαρίτωνος Συμεωνίδη.

Από πλευράς της Ζακύνθου θα παραστεί και θα λάβει μέρος στην εξόδιο Ακολουθία ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος, κατά την δε ώρα της κηδείας -με απόφασή του- θα ψαλεί Τρισάγιο στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου των Ξένων Ζακύνθου από τον Κλήρο της Ζακύνθου, ενώ όλα τα Καμπαναρία της πόλης θα χτυπούν πένθιμα, συμμετέχοντας έτσι στο πένθος για τον αλησμόνητο παλαιό Μητροπολίτη μας κυρό Απόστολο.

Αιωνία του ας είναι η Μνήμη!...

π. Π.Κ.

Πλήρες βιογραφικό του, όπως δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου, διαβάστε εδώ.

Βαψίματα στο νέο μας Παρεκκλήσιο

Τα έργα της αποπεράτωσης του νέου παρεκκλησίου της Ενορίας μας, των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου, βαίνουν καλώς! Όπως μαρτυρούν οι παραπάνω χθεσινές φωτογραφίες, ολοκληρώνονται αυτές τις μέρες τα βαψίματα.
Εντός ολίγου αναμένονται οι θύρες και τα παράθυρα, ενώ η δωρήτρια Οικογένεια Στραβοπόδη έχει ήδη παραγγείλει το ξυλόγλυπτο Τέμπλο και τα βασικά Εικονίσματα, με την ελπίδα, ότι θα καταφέρουμε να εορτάσουμε εκεί στις 8 Νοεμβρίου, ημέρα που εορτάζουμε τους Αρχαγγέλους.